Ofiara

„Ofiara” to ostatnia część trylogii o komisarzu Camille Verhoevenie. Poprzednie to „Alex” – tom I i „Irene”, która z tego co wiem, nie ukazała się po polsku. Zaczęłam więc trochę na opak, jednak nie popsuło mi to przyjemności z lektury.

Cztery lata po tragicznej śmierci żony w życiu komisarza Verhoevena niespodziewanie pojawia się nowa kobieta i nowa miłość. Niestety, wkrótce zostaje brutalnie pobita, gdy przypadkowo staje się świadkiem napadu rabunkowego. By móc samodzielnie prowadzić śledztwo, Verhoeven używa podstępu, łamiąc przy tym wszelkie zasady, za co grozi mu komisja dyscyplinarna i usunięcie z policji. Choć ofiara rozpoznaje sprawców, ich ujęcie wcale nie jest proste. Komisarz ze zdziwieniem odkrywa, że wskazani przestępcy nie są faktycznymi sprawcami, a sama ofiara nie jest osobą, za którą się podaje.

Niech Was nie zmyli kobiece imię komisarza! Camille, choć ma tylko metr czterdzieści pięć wzrostu to mężczyzna i wyjątkowo błyskotliwy  śledczy. Jego postać bardzo mi odpowiada. Choć można zarzucić mu pewne cechy klasyczne i schematyczne – typu trudna przeszłość, to wzbudza moją sympatię swoistym stoicyzmem, pogodzeniem z losem i sytuacją.

Główny wątek został dobrze opracowany. Pojawiały się motywy z poprzednich tomów, ale bez ich znajomości też można bez trudu zrozumieć bieżące wydarzenia.

Co mnie zdziwiło – sposób narracji i pisania. Inaczej niż zwykle, początkowo nie mogłam się przyzwyczaić. Nie chodzi tu o jakieś wyszukane zabiegi stylistyczne, nie potrafię do końca tego sprecyzować. Lemaitre ma po prostu swój styl.

Nie znałam wcześniej autora, choć pamiętam, że jedną z jego książek mam na liście „do przeczytania”. „Ofiara” pozwoliła mi rozpocząć nową, dobrze zapowiadającą się znajomość 🙂

Ten wpis został opublikowany w kategorii Przeczytane 2014 i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

7 odpowiedzi na „Ofiara

  1. pr0myczek pisze:

    Nie słyszałam o Lemaitre, po Twojej rekomendacji bede sie za nim rozgladac.

  2. pasztetowa pisze:

    Lubie serie, wiec zaczne od pierwszego tomu. Nie rozumiem, jak wydawnictwo moglo pominac drugi tom???!!!

  3. ania pisze:

    Nie przebrnelam przez ten sposob narracji, strasznie mnie denerwowal.

  4. Marta pisze:

    Mam mieszane uczucia co do tej książki… sposób narracji i charakterystyczny styl też nie do końca mi odpowiadał 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *