Grace. Księżna Monako.

Zaczęło się oczywiście od filmu! Zobaczyłam trailer (piękna Nicole Kidman, mam do niej słabość!) i postanowiłam najpierw zapoznać się z biografią książkową. Niestety na kino nie starczyło czasu i skończyło się tylko na lekturze. Mowa o „Grace. Księżnej Monako”.

Grace Kelly, młoda gwiazda o twarzy grzecznej dziewczynki, lecz duszy namiętnej, fascynuje Amerykę lat pięćdziesiątych XX wieku, by potem podbić serce Rainiera III, księcia Monako. Sztuka stwarzania pozorów i prawdziwie silny charakter pomogą jej udźwignąć diadem Grimaldich, gdyż nie wszystko jest bajką w tej najpiękniejszej roli jej życia – roli księżnej. Nic – żadna sekretna rana, żaden żal – nie powinno wyzierać spod nazbyt gładkiej maski Jaśnie Oświeconej Pani, która dzień w dzień musi jawić się jako wcielenie doskonałości i piękna. Najszczęśliwsze są chwile spędzane z dziećmi, lecz w miarę upływu lat Grace coraz gorzej znosi konieczność podporządkowania swoich pragnień nawykłemu do rozkazywania małżonkowi. 
W dniu 13 września 1982, kiedy miał miejsce tragiczny wypadek, rodzi się legenda: Grace zabłyśnie na firmamencie brutalnie przerwanych egzystencji, i jak nigdy wcześniej sława stanie się świetlistą żałobą po szczęściu.
Biografia Grace Kelly od dzieciństwa do tragicznego wypadku, w wyniku którego poniosła śmierć w 1982 roku w wieku 53 lat. Dom rodzinny, szkoła, wspaniale rozwijająca się kariera aktorska w USA, spotkanie z księciem Rainierem,  zaloty i miłość, królewski w przepychu ślub i życie w „złotej klatce”.

Joanna Spencer to „pseudonim artystyczny”. Nie wiadomo, kim naprawdę jest autorka. Myślę, że niestety ta anonimowość odbiła się na jakości książki. Liczyłam na zdecydowanie więcej. Wydaje mi się, że książka jest nieco „faktowo-superexpressowa”. Mało prawdziwych faktów, dużo otoczki.

Nota obwolutowa obiecuje wiele, jednak nie ma to odzwierciedlenia w treści. Bardzo rozwlekle opisano dzieciństwo Grace, a to, co myślę szczególnie interesujące – małżeństwo z Rainerem potraktowano zdawkowo. Gdy Grace zostaje matką, dowiadujemy się bardzo dużo o samych dzieciach. Księżna Monako zostaje zepchnięta do roli umartwionej i udręczonej matki. Dzieciom poświęcono kilka rozdziałów, a to w końcu biografia Grace! Jej życie nie skończyło się wraz z wydaniem na świat potomków!

Okoliczności śmierci Grace przedstawiono jednoznacznie. Nie wspomniano słowem o plotkach dotyczących wypadku, alternatywnych wersjach. SE na pewno nie pominąłby takiej gratki, więc dostrzegam brak konsekwencji w obranej konwencji 😉

Lektura autorstwa Spencer ma wiele niedociągnięć, jednak przybliża nieco postać Grace Kelly. Większość z nas (chciałam napisać kobiet, ale przecież mamy równouprawnienie!) w dzieciństwie marzyło, by być księżniczą. Książka pokazuje, jak Grace Kelly to marzenia ziściła. Czy było warto? Pewnie tylko ona mogłaby nam to wyznać, choć książka daje dość jednoznaczną odpowiedź na to pytanie.

Na koniec zdjęcie „porównawcze” – Grace Kelly i grająca ją w filmie Nicole Kidman. Czyż obie nie są piękne?

Ten wpis został opublikowany w kategorii Film, Przeczytane 2014 i oznaczony tagami , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

6 odpowiedzi na „Grace. Księżna Monako.

  1. Marta pisze:

    Żałuję, że również nie udało mi się wybrać do kina! ;( książkę chyba odpuszczę 😉

  2. pasztetowa pisze:

    Śliczne są obie panie 🙂

  3. pr0myczek pisze:

    A ja odwrotnie – film widzialam (niezly), a ksiazki niet. Jesli trafie na nia w bibliotece, wypozycze:)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *